Claudicatio intermittens

Claudicatio intermittens

Bij het Fysiotherapeutisch Instituut staat een, door het landelijk claudicationetwerk opgeleide, fysiotherapeut voor u klaar om uw pijnklachten in bovenbenen en/of kuiten te verminderen. Claudicatio intermittens betekent letterlijk hinken met tussenpozen. In Nederland is een veelgebruikte term voor deze aandoening “etalagebenen”. Als mensen pijn krijgen tijdens het lopen, en hierdoor tijdens het lopen even rust moeten nemen, doen zij net alsof zij naar etalages kijken..

De looptraining zal over het algemeen niet op zichzelf staan, maar onderdeel uitmaken van een totaal plan in samenwerking met vaatspecialisten van het Vasculair centrum Rijnstate en de begeleiding van uw huisarts of praktijkondersteuner. De claudicatio-looptrainer van het Fysiotherapeutisch Instituut Arnhem zal u, in het totaalplan, professioneel en deskundig begeleiden om uw klachten tijdens activiteiten te verminderen. Hij maakt gebruik van onze up-to-date trainingsfaciliteiten. Samen met u zal hij een persoonlijk trainings-/revalidatieplan samenstellen om u zo goed mogelijk te begeleiden met uw herstel. Het doel is altijd om het lopen buiten aanzienlijk te verbeteren

Claudicatio intermittens is een uiting van doorbloedingsproblemen in de benen als gevolg van slagaderverkalking (atherosclerose). Slagaderverkalking komt bij ieder mens voor, het is een onderdeel van het ouderdomsproces. De bloedvaten worden door de jaren heen minder elastisch en stug en dik. De binnenkant van de slagader raakt beschadigd door het afzetten van vetten (cholesterol) en kalk, wat door het bloed vervoerd wordt. Hierdoor worden de bloedvaten steeds nauwer. Uiteindelijk kan er een flinke vernauwing ontstaan; een zogenaamde stenose. Op de plaats van de stenose kan er minder bloed passeren. Door de beschadiging en de trage stroomsnelheid van het bloed kunnen zich bij zo’n vernauwing gemakkelijk stolsels vormen. Zo’n stolsel kan een vat uiteindelijk geheel afsluiten, dit heet een occlusie. Doorbloedingsproblemen in de benen als gevolg van vernauwde of afgesloten slagaders kunnen op verschillende manieren tot uiting komen.

Er kan sprake zijn van een langzaam sluipend proces. De eerste klachten kunnen zich voordoen tijdens inspanning, bijvoorbeeld tijdens lopen, rennen of traplopen. Door de inspanning vraagt het lichaam een verhoogde energietoevoer. Dit wordt verkregen door een snellere toevoer van zuurstofrijk bloed. Als het vernauwde bloedvat niet meer in staat is om voldoende zuurstofrijk bloed aan te voeren, ontstaat er bij inspanning krampende pijn in het been, die dwingt tot regelmatig stilstaan: claudicatio intermittens. De pijn ontstaat doordat er onvoldoende zuurstofrijk bloed wordt aangeboden aan de spieren. Tijdens inspanning vindt in de spieren een stofwisselingsproces plaats waarbij zuurstof gebruikt wordt. Bij een tekort aan zuurstof produceren de spieren tijdens dit proces verzurende afvalstoffen, die een krampende pijn in de spieren veroorzaken. Pijn bij het lopen is het

belangrijkste verschijnsel bij etalagebenen. De plaats waar de patiënt de pijn voelt, zegt meestal iets over de plaats waar de slagader is vernauwd. Als de vaatziekte in een vergevorderd stadium is, met niet genezende wonden of zwarte plekken aan onderbeen en voet, spreken we van kritieke ischaemie. De doorbloeding van het been kan ook plotseling worden belemmerd door een stolsel in de slagader. Als niet snel wordt ingegrepen, treedt afsterving van weefsel op. Er is dan sprake van acute ischaemie.

Claudicatio intermittens is een uiting van Perifeer Arterieel Vaatlijden (PAV), en wordt veroorzaakt door slagaderverkalking. Slagaderverkalking komt ook op andere plaatsen in het lichaam voor.

Behandelmethoden

Bij elke patiënt met claudicatio intermittens zal gekeken worden welke behandeling de beste optie is. Hierbij wordt vooral gekeken naar de mate waarin de klachten voor u hinderlijk, en daarmee invaliderend zijn. Zo zal een jonge man, met jonge kinderen, een loopafstand van 500 meter als invaliderend ervaren, en zal een hoogbejaarde dame in het verzorgingshuis weinig hinder hebben van een loopafstand van 500 meter. Het doel van de behandeling is het vergroten van de pijnvrije loopafstand en de kwaliteit van leven.

Conservatieve behandeling

Hiermee wordt bedoeld dat de arts vooralsnog niet kiest voor een meer ingrijpende behandeling, maar eerst probeert om met aanpassing van leefregels, medicatie en paramedische begeleiding de klachten te verhelpen.

Gesuperviseerde looptherapie

Bij patiënten met claudicatio intermittens is aangetoond dat conservatieve behandeling, waarbij patiënten gestimuleerd worden veel te lopen, meestal leidt tot verbetering van de loopafstand. Er zijn veel onderzoeken gedaan waarin looptraining vergeleken werd met andere vormen van behandeling. Uit al die onderzoeken bleek dat de maximale pijnvrije loopafstand na looptherapie duidelijk verbeterd was (tot 210%).

Screening

Bij de eerste afspraak zal een intake/screening gedaan worden om in kaart te brengen tegen welke problemen u aanloopt en wat uw maximale loopafstand is.(0-meting) daarnaast wordt uw looppatroon bekeken en testen we op bijv bloeddruk en de zuurstofsaturatie in het bloed.

Looptraining

Na de intake zullen we starten met de gesuperviseerde looptraining.(volgens de KNGF-Richtlijnen) De eerste keus voor de behandeling bij patiënten met claudicatio intermittens (of etalagebenen) is looptherapie. Door middel van looptherapie kan de pijnvrije loopafstand vergroot worden. Als deze looptherapie onder begeleiding van een fysiotherapeut wordt uitgevoerd (gesuperviseerde looptherapie), lijken de resultaten aanzienlijk beter. Een bijkomend voordeel is dat de fysiotherapeut ook aandacht kan besteden aan de leefstijlveranderingen die nodig zijn om het risico op verdere problemen te verminderen. U kunt hierbij denken aan stoppen met roken, gezond eten en het ontwikkelen van een actieve levensstijl.

Het woord looptherapie geeft al aan dat we iets anders bedoelen dan (sportief) wandelen. Met looptherapie bedoelen we lopen in een stevige wandelpas. Het is de bedoeling dat u zeer regelmatig oefent in het lopen van steeds langere afstanden. Voor het beste resultaat van de looptherapie is het van belang dat u minimaal 5 keer per week, maar het liefst dagelijks traint, bij voorkeur drie keer per dag, en dit minimaal 3 tot 6 maanden volhoudt. In het begin krijgt u 2 – 3 keer per week begeleiding van onze fysiotherapeut, maar uiteindelijk zal de therapie afgebouwd worden (indien uw conditie dit toelaat) en gaat u steeds meer zelfstandig trainen. Door telkens door te lopen tot net voor u uw maximale loopafstand heeft bereikt, kan uw loopafstand vergroot worden.

Wij kunnen u hierbij helpen, in eerste instantie zullen uw bewegingsmogelijkheden met u besproken worden. Daarna wordt samen met u een persoonlijk en gestructureerd trainingsprogramma samengesteld om zo tot een zo goed mogelijk resultaat te komen. Voor het behoud van het verkregen resultaat is het zeer belangrijk om een actieve levensstijl te ontwikkelen en te onderhouden.
Naast het verbeteren van uw loopafstand zal mede door de begeleiding van onze fysiotherapeuten uw uithoudingsvermogen en uw looppatroon worden verbeterd, en uw mogelijke angst voor inspanning worden overwonnen. Vooral het looppatroon is van belang. Om pijnklachten te omzeilen, gaan veel mensen op een andere geforceerde manier lopen. Uw fysiotherapeut kan u helpen een beter looppatroon aan te leren.

In onze praktijk wordt de looptraining begeleidt in de trainingsruimte. Hierbij maken we gebruik van de loopbanden. Het voordeel hiervan is dat precies de snelheid en eventuele hellingshoek kan worden ingesteld waardoor een nauwkeurige training kan worden gegeven. Het doel is uiteindelijk om de loopafstand buiten te vergroten.

Reviews

PAV is een ziekte van o.a. de slagaders in de benen tengevolge van de afzetting van vet (‘plaques’) in de wand van de slagader en van verharding of ‘verkalking’ van de wand van de slagader. Het gevolg hiervan is dat de bloedsomloop onvoldoende zuurstof naar de spieren in de benen brengt

Mijn klachten waren: pijn in de benen tijdens het lopen, tijdens het slapen werd ik vaak wakker door een stekende pijn in mijn heup.

Het gevolg hiervan was dat ik steeds minder ging lopen vanwege de helse pijn. Ik kon nog maar een afstand van 8 woningen in de straat lopen.

Van de specialist kreeg ik de keuze of een operatie of een intensieve claudicatio therapie gaan volgen. Ik heb gekozen voor de therapie want een operatie kan altijd nog dacht ik.

Mijn behandeldoel was: het optimaliseren van de algemene belastbaarheid, cardiovasculair systeem, gericht op het kunnen wandelen van 1 uur achtereen binnen een termijn van 1 jaar.

Toen ik startte met de 1e loopband test (run) kon ik hier maar 6.12 minuten lopen voordat de helse stekende pijn kwam.

De therapeut stelde een behandelingsprogramma samen van afwisselend fietsen(bike), lopen (run) en de wave. Na een maand kreeg ik een eigen oefensleutel waar een behandelprogramma op geprogrammeerd stond en ik vrij was in het kiezen van 11 oefeningen. Het voordeel hiervan is dat ik vrij was in het kiezen van gevarieerde oefeningen, alles werd geregistreerd en na iedere behandeling kon ik zelf zien of ik beter gepresteerd had t.o.v de vorige keer. Dit gaf voor mij de stimulans om mijn grenzen steeds te verleggen wat ten goed kwam aan mijn wandelen zonder pijn.

Via de therapeut kreeg ik een My Welness account op mijn telefoon / computer en kon ik mijn thuisoefeningen registreren, wat voor mij een stimulans was om mijn oefeningen dagelijks te blijven doen en hierdoor mijn grenzen te verleggen.

Maar ook ik heb mentaal tegen mij zelf moeten vechten. Er waren behandelingen bij dat ik niet vooruit te branden was en minder presteerde dan de vorige behandeling. Wat een frustratie en dacht dan “waar doe ik het voor”. Moeite had ik dan met het accepteren van dit gegeven. Hierbij heb ik veel steun gekregen van mijn therapeut. Ik zal mijn leven lang nooit meer de woorden vergeten van mijn therapeut die tijdens de oefeningen vaak zei: “nog 1 minuut of nog 10 stappen” terwijl ik verging van de pijn maar om hem te plezieren toch doorging. Hierdoor ging ik door mijn pijngrens heen en verlegde ik mijn grenzen, wat ook zijn bedoeling was.

Tijdens de therapie kwam soms voeding ten sprake. Via mijn therapeut ben ik naar een voeding consulente gegaan die mijn eetpatroon analyseerde. Ik dacht dat ik gezond at maar er waren nog veel verbeter punten aanwezig. Via de voedingsconsulent heb ik me aangesloten bij het Voedingscentrum (via internet wat gratis is) waar ik dagelijks inzicht kreeg in mijn teveel of tekort aan voedingswaarde. Van de voeding consulente kreeg ik dan weer inzicht welke voedingsproducten ik beter kan eten op het tekort op te heffen. Hier heb ik heel veel baat bij gehad, met als gevolg dat ik veel minder medicatie moet innemen. Wat ik heel uitdagend vind van het Voedingscentrum is de het weekmenu. Wekelijks krijg ik een mail met een weekmenu met verrassende uitdagende recepten.

Wat ik als heel fijn ervaren heb is het feit dat wanneer mijn therapeut hoorde over mijn pijn klachten rondom mijn rug of schouder er direct een afspraak in gepland werd bij een collega voor een behandeling om dit probleem te kunnen proberen op te lossen. De lijnen zijn hier erg kort en er zijn geen lange wachttijden.

Verder vond ik het heel erg fijn om de trainingen te doen met een bekende mede patiënt. Het praten over allerlei onderwerpen gaf afleiding. Ook stimuleerde we elkaar in het verleggen van onze grenzen. Ik denk dat ik nooit zover gekomen was zonder mijn patiënt -maatje

Inmiddels zijn we een jaar verder en is mijn doel bereikt. Geen operatie, ik kan nu weer 2 uur wandelen / winkelen zonder die helse pijn in de benen en heb geleerd waar mijn grenzen liggen. Verder kan ik nu beter omgaan met het accepteren van het feit wanneer mijn pijngrens bereikt is. Ik heb geleerd naar mijn lichaam te luisteren en weet hiermee te kunnen omgaan.

Van 3 x per week therapie naar 2 x per week en daarna 1 x per week.

Nu ben ik in de fase gekomen dat ik afscheid moet nemen van de therapeut en ben ik aangewezen op mijn eigen doorzettingsvermogen om dagelijks te blijven bewegen.

Gelukkig heb ik nog het My Welness account waarop ik mijn dagelijkse bewegingen kan registreren, wat voor mij een stok achter de deur is om niet terug te vallen in mijn oude leefpatroon.

Kijk ik terug naar dit bewogen jaar dan heb ik heel erg veel geleerd en besef nu dat voeding en beweging heel veel teweeg brengt voor je eigen lichaam. Vele mensen hebben hier geen weet van of weten het wel maar staan hier niet bij stil.

Heilie

Dec 2014

Mijn naam is Gregorio Rodriguez en ik ben 73 jaar oud. Ik had al jarenlast van pijn inmijn benen en dit kwam door een vernauwing in mijn bloedvaten. Ik ben hiervoor al twee keer eerder naar het ziekenhuis geweest om gedotterd te worden. In het begin heeft dit goed geholpen, maar al snel kwam de pijn terug en erger. Op een bepaald moment was het voor mij niet meer leuk om te lopen. Mijn vrouw heeft mij uiteindelijk overtuigd om naar de huisarts te gaan. De huisarts heeft mij doorverwezen naar een vaatchirurg en de vaatchirurg heeft mij vervolgens doorgestuurd naar een fysiotherapeut genaamd Bjorn. In het begin nam ik het niet serieus, aangezien ik al jaren liep en dit nooit verandering heeft gebracht.

 

Het eerste wat hij mij vroeg is “kan je tot het uiterste gaan? Zo ja, dan kan ik je helpen”. Ik deed als eerst een looptest en ik hield het ongeveer 8 minuten vol. Door de looptherapie begon ik al snel verandering te zien en het lopen ging me steeds beter af. Al snel kon ik weer wandelen zonder om de 5 minuten te moeten stoppen.. Na 7 maanden had ik weer een looptest afgelegd en hier kwam uit dat ik meer dan een uur aan een stuk door kon lopen.

 

Na een afspraak met de vaatchirurg is mij verteld dat de looptherapie niet meer nodig was. Ik had me niet kunnen voorstellen dat looptherapie zo’n verandering zou maken. Ik ben heel blij dat ik het uiteindelijk toch heb gedaan en ik hoop nog jaren lang te mogen wandelen.